|
Dei de comer ós boicinos e marchei para a labrada, al dar o primeiro rego esqueacérame a aguillada; entrepuxen os meus bois, dei volta por ela a casa. Mais cando cheguei a ela, topei a porta cerrada. -Ábreme a porta, Marica, ábreme a porta, malvada. -Eu a porta non che abro que che estou moi ocupada. Dei a volta pola eira, por donde eu acostumbraba, e topei a Mariquiña atando a súa saia. -¿Que é aquela cousa roxa que está debaixo da cama? -O gato do señor cura que anda coa nosa gata. -Eu nunca vin gato roxo ter na cabeza unha calva.
|